Evlenme fikrine sıcak bakan biri olmadım hiç. Yaşım ya küçük diye ya da ideallerimde bir kocam olsa ne güzel olur diye düşünmediğim için sanırım. Aniden karar değiştirip hayatımın en harika işini yaptım evlenerek. Ne kadar önceden düşünmesem de.

Evlilik insanı doğal olarak eşine bağlıyor. Eşinle ilgilenmeli, ona yemek yapmalı, ütüsü varsa ütülemeli ve ona temiz bir yaşam ortamı sunman gerekiyor. Bu bir tek kadınlar için değil, erkekler içinde aynı sorunları getiriyor. Ona vakit ayırmak, yaşadığınız yeri güzelleştirmek için elinizden geleni yapmanız gerekiyor. Peki bunları düşünürken iş nasıl ilerliyor?

İlk olarak iş eşinizde bitiyor. Onun bazı konularda daha çağdaş olması çok önemli. Örneğin; iş ile ilgili gitmeniz gereken bir toplantı, seminer var ise bu şehir dışında olsa bile problem yaratmayan bir iş çok önemli. İşlerinizde size yardımcı olabilecek ve birlikte geçireceğiniz zaman için size vakit ayırmasını bilecek biri.

Eğer; sadece işinizle ilgilenirseniz, eşiniz nasılsa orada duruyor derseniz sanırım bu iş yürümüyor. Eve gelip ocakbaşı kebap yapmasınız bile bir taze fasülye pişirebilmek gerekiyor. Ya da işiniz dursun, ben eşime bakayım gibi bir yaklaşımda çokta başarı getirir diye düşünmüyorum. Ya batarsınız, ya kovulursunuz.

Bir kadın için konuşmak gerekirse; aynı seviyede tutmak çok zor. İş çıkışı eve gelip aileniz için bir şeyler yapmak bazen can sıkıcı olabiliyor ama bir süre sonra üstesinden gelebilmek çocuk oyuncağı oluyor. Ayrıca evlenip bir erkeğin eline bakmak ise bu dönem için çok can sıkıcı. Muhakkak kendi paranızı kazanma isteğiniz oluyor. Eşiniz ne kadar eli bol biri olsa da veya bunları hiç takmasa da siz ruhen sıkıntıya girebiliyorsunuz. Bu sebepten ötürü sanırım kadın için çalışmak çok önemli.

Ayrıca gelişen modern toplumlarda eve yardımcı almak, ailenizle ilgili iş planlamalarında size yardımcı oluyor. Ütüleri eğer yardımcınız sayesinde bitirirseniz bu size +2 saat anlamına geliyor.

İşinizde ilerlemek için evde çalışmak zorundaysanız da eşinizden fedakarlık yapmasını istemekten başka bir çareniz yok. O kabul etmezse huzursuzluk çıkacak, kavga edeceksiniz. Ya da işi yapmayarak geri planda kalacaksınız. İki ucu da pis bir değnek… Allah’tan ben bu konuda çok rahatım çünkü eşim evlendiğimizden beri TUS’a hazırlanıyor. 🙂

Belirttiğim karışık başlıklardan anlayacağınız üzere; iş önce size sonra eşinize kalıyor. Ne kadar fedakarlık yapar, ne kadar fedakarlık görürseniz işinizde de ailenizde de o kadar başarılı oluyorsunuz.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir